Ik zat achter de computer,
veel gezweet, veel geploeter
en zocht naar een goedlopende zin.
'Gebruik mij maar!' klonk er uit een hoek.
Er kroop een mooi zinnetje uit een boek
van de winnaar van een gouden griffel.
Om me heen hoorde ik plots gegniffel.
'Hij kan het zelf niet, hij kan wel janken,'
klonk er van alle boekenplanken.
Ik zei: 'Ik denk niet dat het zomaar gaat,
jou gebruiken, noemt men plagiaat.'
Misschien vind je mijn rijmpjes wat simpel,
verdienen ze geen griffel, vlag en wimpel,
maar beste mensen, ik ben niet gezwicht
en schreef zelf ieder versje, elk gedicht.
***
Hugo Claus en Harry Mulisch
Een wedstrijd van twee schrijvers.
Ze doen wie het langste leven kan.
Het zijn beide taaie blijvers.
Hun leven is een boek, een plan.
Wie ziet de ander in de groeve dalen?
Wie zal daar pal en krachtig staan?
Over wie zullen de kranten smalen:
"Zijn werk zal nu ook tot stof vergaan."
***
Troost
O, hoe kan ik je nu troosten
bij je oneindige verdriet?
Stil stromen droeve tranen
om wie jou hier achterliet.
Toekomst lijkt zo grauw en donker,
de zon is weg, het gras verdort.
Doch na weken, maanden, jaren
staat vast dat het weer lichter wordt.
Want de tijd heelt alle wonden,
alleen littekens blijven bestaan.
Die zullen pas geheel verdwijnen
als we zelf zijn heengegaan.
***
Light verse
Ik ben geen zware dichter.
Mijn versjes zijn maar licht
Dus zal het u niet verbazen
dat ik er net een maakte
die door de wind is weggeblazen.
***
Er zijn woorden waar je niet op kunt rijmen, zoals het woord "herfst". Ik deed toch een poging.
Rijmen op herfst
Honkbal is mijn favoriete sport.
Jarenlang was ik korte stop.
Als slagman kwam ik iets tekort,
mijn verreveldwerk was een flop.
We kregen eens een nieuwe trainer,
werkte met Amerikaans talent.
Van oorsprong was hij een Wener,
beslist een heel geschikte vent.
Aan het einde van mijn loopbaan,
zeg maar in mijn honkbalherfst,
keek hij me zeer indringend aan,
wees naar de heuvel en sprak: 'Du werfst!'
***
Gezond
Met elke dag een vers versje
of met een nieuw gedicht
tover ik een glimlach
op jouw lief gezicht.
Zou je al die lachjes wegen
al klinkt dat nu wat raar,
dat zou een heel gewicht zijn,
want lachjes wegen zwaar.
Door te dichten veroorzaak
ik dat lachje om je mond.
Dus ben ik schrijver én vitamine,
want lachen is gezond.
***
Pluk de dag(1)
Elke avond hang ik
de dag
in de boom.
Vandaag liet ik
de dag hangen.
Ik plukte hem niet.
***
Pluk de dag(2)
Elke morgen staat ze op
en probeert de dag te plukken.
Vandaag bleef het donker
in haar bestaan.
De oogst is mislukt.
***
Pluk
Pluk de dag,
pluk de week,
pluk de maand,
pluk het jaar.
Pluk een leven vol liefde
bij elkaar.
Zodat je eens kunt zeggen:
Ik heb genoeg geplukt.
De oogst, ja mijn leven
is als geheel gelukt.
***
Over een brug
'Brug!' zo sprak laatst een onverlaat.
'Jij hebt totaal geen ruggengraat.
Je laat iedereen over je lopen.'
Zulke woorden kunnen iemand slopen.
De brug verloor alle levenszin
en stortte onvermijdelijk in.
De onverlaat is naar wij hopen
daarbij in de plomp verzopen.
Want wie een ander pest of doodt,
mag gerust verzuipen in de sloot.
***
Voorjaarsdag
De straat is de koude winter al vergeten
en ligt lekker te soezen in de zonneschijn.
Alleen de autobanden over zijn rug,
die doen hem zo'n verrekte pijn.
***
Nooit begonnen liefde
Vanaf de zanderige duinen
keek ik naar het gele strand.
Daar liep jij samen
met die man aan je rechterhand.
De warme zomerwind
werd een koude speer.
Mijn adem stokte,
ik viel op mijn knieën neer.
'Wees me genadig!'
bad ik tot de zee.
En dat was ze ook.
Ze sleurde jullie mee.
Eenzaam dwaal ik door het leven.
Jammer, ik heb je nooit gekend.
Had daar maar alleen gelopen
en niet met die onbekende vent.
***
Ik wil je
Ik wil je wel op handen dragen
door de regen
en de zonneschijn.
Ik wil je wel op handen dragen
hoewel ik denk
dat je erg zwaar zult zijn.
Ik wil je wel op handen dragen
over het strand
en langs het meer.
Maar nu ben ik moe
en ga ik slapen
dus draag ik je wel
een andere keer.
***
Herinneringen
Ik heb een doosje
vol herinneringen,
als ik dat open,
hoor ik mama zingen.
Tiereliereliere en falderaraldera
en ook dat liedje
over een paardje.
Ik rijd op haar knietje
van je hop, hop, hop.
Nu sluit ik het doosje,
het is genoeg geweest.
Ik open het alleen
op de dagen,
dat mijn herinneringen
aan vroeger vervagen.
***
Goede raad
Laatst sprak ik een bedelaar
bij ons in de straat,
vuile kleren, verwilderd haar.
Hij gaf me een goede raad.
'Als je ooit eindigt in de goot,
zoals met mij is gebeurd
en je honger is zo groot,
dat je maag om eten zeurt.
Vermijd dan de laan waar de rijke leeft,
ga naar de streek waar de boeren wonen.
Terwijl een boer je vaak spek en bonen geeft,
kom je bij de rijken vaak voor spek en bonen.'
***
Ik hou van de herfst
Ben jij ook zo blij
als de donkere wolken komen?
Ben jij ook zo blij
als de blaren vallen van de bomen?
Ben jij ook zo blij
met de plassen op straat?
Ben jij ook zo blij
als de zon vroeg ondergaat?
Ben jij ook zo blij
als de mist het land bedekt?
Ben jij ook zo blij
als de zwaluw weer vertrekt?
Ben jij ook zo blij
als het stormt alle dagen?
Of ga jij dan juist klagen?
Kun jij niet tegen,
mist, wind en regen?
Ik wel!
Ik ben van de herfst een grote fan,
omdat ik eind september jarig ben!
***
Ode aan Annie
Lieve Annie, je bent al een tijdje dood,
misschien zit je in de hemel bij God.
Dan is de kans ontzettend groot,
dat hij nu grinnikt om je milde spot
Al die brave heiligen en engelen
krijg je daar aan de lach.
Niemand hoeft meer te jengelen
of hij de hemel in mag.
Jij zegt gewoon: 'God doe niet zo flauw!
Hup de hemelpoort opengezet!'
Dankzij die woorden van jou
is de hemel nu een oord vol pret.
Er zijn nu niet alleen mensen
die altijd braaf zijn geweest,
maar types die je zou wensen
op een leuk verjaardagsfeest.
Maar vond God je voor de hemel te stout
en zit je daarom in de hel?
In ieder geval is het daar niet koud,
want Satan houdt niet van kippenvel.
Ik wil wedden dat je ouwe Bokkenpoot
ook zo om je vingers windt.
Je vertelt een verhaal en de kans is groot
dat hij verandert in een zoet luisterend kind.
Niet te zoet, daar houd je niet zo van,
maar hij gooit niet met zwavel en pek,
is nu een heel gezellig man
en de hel een genoeglijke plek.
Waar je ook bent lieve Annie M.G.
of het er het, koud, leeg of vol is,
bij een stukje taart en een kopje thee
zorg jij dat er wel genoeg lol is.
Velen dragen de achternaam Schmidt,
maar meer dan één Annie M.G. is er niet.
***
Komrijbewijs
Geachte lezer, heeft u al een Komrijbewijs?
Het is bijzonder handig als u op reis
gaat door het literaire landschap
van het geniale Komrij-heerschap.
Met het Komrijbewijs, dat is bewezen,
bent u in staat zijn werk goed te lezen.
Schrijf u in voor vijftig lessen.
Ik geef ze bij mij thuis na zessen.
Deze unieke cursus is niet duur,
hij kost maar honderd euro per uur.
U herkent mijn huis aan het bord bij de deur:
P.Feller, gediplomeerd Komrij-instructeur.
***
Krantenbericht: Oplichter gepakt
Alhier is gisteren Pieter F. gearresteerd.
Hij had in deze krant geadverteerd
een gediplomeerd Komrij-expert te zijn,
terwijl hij niet slimmer is dan een konijn.
Hoed u voor dergelijke laaienlichters.
Vaak zijn het zelf gemankeerde dichters,
wier I.Q. gelijk aan dat van een debiel is
en wier kennis van zaken zowat nihil is.
Val niet in de handen van ongeletterde bruten,
doch wendt u tot erkende Komrij-instituten.
Zij wijden u in in de wereld van het Komrij-wezen.
Hun instructeurs leren u Het Werk wel lezen.
Zij verstrekken het officiële papier in rose en grijs,
met een foto van Gerrit; het echte Komrijbewijs.
***
Ivo de Wijs
Ivo kon eerst helemaal niet zingen,
hij zong zo vals als een kraai.
Toch kon hij zich niet bedwingen
al klonken zijn liedjes niet fraai.
Zijn vader belde toen kordaat
een bekwame muziekjuffrouw
die les gaf in de Beethovenstraat.
Ze zei:"Breng hem maar gauw.
Ik kan hem heel wat leren
al heeft dat wel een prijs."
Hij bezocht haar vele keren
en zij leerde Ivo de wijs.
***
Mijn lot
Ik lag terneergeslagen op mijn bed,
hoorde het tikken van de klok.
Ik had mijn verstand op nul gezet,
luisterde naar het ruisen van je rok.
Toen ik die ochtend wakker schrok,
door jouw weggaan zeer ontzet,
was mijn verdriet een ijzeren blok
dat mij bijna had geplet.
Nu is dat ijzer allang verroest,
mijn leven een klein paradijs
met kinderen en lieve vrouw.
Ik denk dat het zo wezen moest
dat jij vertrok op die vreemde reis
waarvan je nooit weerom komen zou.
***
Vertrouwen
Ik heb iets overboord gezet,
ik laat het nu maar gaan.
Ik zie het daar verdrinken
in een diepe oceaan.
De oceaan die heet 'vertrouwen',
een hele warme zee.
Pak het roer, ik sluit mijn ogen
en vaar blind met je mee.
***
Dood
Elke dag denk ik aan de dood.© Pieter Feller